31 Kasım 2006 tarihinde Nikken hayatıma girdi. Herhalde bu aralardı Semih beni annesinin evine çağırmıştı. Şima enerji ile ilgili bir şeyler yapıyor sen de bir bak demişti. Daha sonra içinde bir demo şilte olduğunu öğrendiğim kocaman bir bavul hatırlıyorum. Israil’den gelen Nimrod’u hatırlıyorum. Koyu bir takım elbise giyiyordu ve çok konuşuyordu. O zamanlar Palm mag vardı…powermag henüz çıkmamıştı. Semih’in omzu ağrıyordu ve koltuğun arkasına omuz hizasında Nimrod Palm mag koydu…o alet kendi kendine çalıştı durdu orada. Ben o arada tabanlıklara çıktım, Nimrod kol testi yaptı bana susuz olduğumu söyledi. 10 dakika’da geçen bir anı bu. Yusuf’u baskete götürmem gerekiyordu…Şima’lar Nimrod’un bu işi kesin yapacağını ve yükseleceğini söylediği bir kadını bekliyordu… çıkarken onlar geldi…ben tabanlıklardan etkilenmiştim… 1 dakikada insana bu kadar enerji geri veren bir şey sadece iyi olabilirdi bana göre. Bakkal’dan bir buçuk litre su aldım ve içmeye başladım. O gün gelen karı koca bu işe hiç girmedi sanırım.

3 sene geçti aradan…Geçenlerde Nikken ofisinde toplantı odasından çıkarken birisi yeni üye olmuş onunla konuşuyorduk. Ben “hayırlı olsun...nefis bir iş kurdunuz kendinize” dedim… “ay çok zor! Bilemiyorum. İnsanlar hiç inanmıyorlar…çok zorlanıyorum” dedi. Bir duygu yaşadım. O duygu tanıdık. Okulda çocuklar gördüğümde, okul önlüklerini giymiş çocuklar ilk okul kapılarında ya da yolda sırtlarında çantalarla geçerken içime düşen duygu bu. Daha öğrenilecek çok şey var duygusu…Sonunda direnen, dayanan vazgeçmeyen kazanıyor…başarıyor…ama yol uzun…kaç kişi kalacak acaba? O gün o bayana baktığımda aynı şeyi sordum kendime.. “acaba 3 sene sonra bu hanım burada olacak mı?”

Nikken odalarını, toplantı salonlarını çok kişi doldurdu. Bazıları işlerini kocaman yapmak üzereyken gittiler bir daha görmedik onları…bazıları girdi çıktı…bazıları hayal kırıklığı yaşadı…bazıları bir türlü işi oturtamadı ama bazıları, benim gibi hala orada… Şima ile konuşuyorduk dün…3 yıl dayanmak için işi öğrenmek ve oturtmak için ne kadar azim, disiplin ve istek gerektiğini konuştuk. “3 yıl kim dayanacak” diye sordum.. o da bana bizim dayandığımızı hatırlattı. Dünden beri düşünüyorum… Şima kendi yolculuğumu anlatmamı söyledi. İnsanlara yarar dedi. Benim zaten öz disiplini olan, zaten kendi başına evden çalışmayı bilen birisi olarak bile 3 yılda Nikken’i oturttuğumu hatırlattı.. İnsanlarla nasıl yaptığımı paylaşmamı söyledi. Ben de paylaşmaya başlıyorum… Neden girdim?

Çok yanıt var bunun için. Tabanlıklardaki enerji beni etkiledi…Şima var işin içinde, Semih var…ama bunun ötesinde bir şey var…Asıl nedenler bunlar değil. Bunlar asıl nedeni destekleyen şeyler. Ben Nikken’e girdim çünkü bir şey bende bir kıvılcım ateşledi. O aralar para kazanmam gerekiyor düşüncesi yoğundu. İşleri nasıl büyütürüm? Yaptığım şifa çalışmalarından vazgeçmeden nasıl her bildiğim şeyi bir çatı altında toplarım ve sabit bir gelir oturturum diye düşünüyordum. Benim enerji işlerimi bir ürün haline getirip satmam gerekiyordu. Network Pazarlama bana daha önce Amway ile sunulmuştu. Hiç ama hiç ilgimi çekmedi. Ürünü kullanacak kadar sevdim ama satacak ve tanıtacak kadar heyecan duymadım. Nikken tabanlıkları benim heyecan duyacağım bir şeydi. İlk toplantımızda Nimrod sinirime gitti. Agresif geldi bana, Gila vardı o zaman. O da odada oturmuş notlar alıyordu…hiç bir şey anlamadım…bu adam kim? Bu kadın kim? Bana ne satıyorlar? Diye düşündüm. Nimrod bana işin ne dedi… Enerji Reiki, EFT falan dedim. Benim ki Başarı dedi… “ne sinir bir adam…çok ukala” diye düşündüm. Toplantıya çağırdılar beni. “Birini yanında getir mutlaka!” dedi Nimrod. O akşam hayatta yapmadığım bir şey yaparak bir kurban buldum kendime ve Sevil ile gittik Nikken’e. Sıcak 3 saat süren, tercümeli bir sunum dinledik ve ben intiharın eşiğine gelmiştim. Sevil’e karşı mahçuptum. Dışarı çıktığımızda ise ne kahve, ne çay ne hiçbir ikram bile yoktu. İnanamadım… Nimrod ile ertesi gün görüştüğümüzde “Siz böyle başarılı olamazsınız…bu rezalet. Dün korkunç sıkıcıydı…sunumunuz kötüydü…çayınız kahveniz yoktu…hatta kahve yeri pisti. Arkadaşım da sıkıldı” dedim. Sanıyorum bana sinirlenmişti…ama belli etmemeye çalıştı ve Nimrod bana tek bir şey sordu “ O zaman neden hala buradasın? Gidebilirsin.” dedi..

3 sene oldu… kimler geldi kimler geçti.. ben hala gitmedim… Yani size ilk söylemek istediğim şu…Sizin kim olduğunuz, sizin nasıl sunum yaptığınız, sizin ne kadar hoş bir ortam yarattığınız sadece işi güzelleştirir ama kimsenin EVET demesini ve katılmasını sağlamaz. Uzun bir zaman bana bunu söylediğinde Nimrod’a inanmadım. Bu adam hiç bir şey bilmiyor dedim çünkü benim önemli olduğumu ve bu işin benim becerimle büyümesini istiyordum. Kendimi burada kanıtlayacaktım… hayatta her yerde olduğu gibi. Becerikli olmak istiyordum. Bu da ikinci dersiniz…Sponsorunuz biliyordur… sizin daha öğrenmeniz gerekiyordur. Becerikli olabilirsiniz, her konuda uzman olabilirsiniz ama bu iş yeni ise ve siz bilmiyorsanız…öğrenci olmayı da öğreneceksiniz.

Yani bugün bir insanın işe girmesinin, Nikken yapmasının size bağlı olduğunu düşünerek hareket ediyorsanız… kendinize çok büyük bir yük almışınız demektir. Bir insan bu işe ancak onun bile belki farkında olmadığı bir ihtiyaç tetiklenirse girecektir…başka türlü giren, sizin ikna etmeniz, şık sunumlar vermeniz, göz boyamanız ile giren insanların %99’u kalıcı değildir. Girerler, sizi yorarlar ve sonra da çıkarlar…siz boşa harcadığınız zamanla baş başa kalırsınız.. Yanlış şeylere odaklanmayın… sadece çok insana ulaşmanız gerekiyor ki bunun arayışı olan kişi sizi bulabilsin…siz onu bulmayacaksınız … o sizi bulacak …başka hiç bir şey önemli değil.

devamı gelecek...